Door Judith V.

Holland Hills Classic

De Holland Hills Classic van dit jaar stond in het teken van een weekendje Valkenburg. Met 5 rensters sterk (Silke, Sanne, Judith J, Marieke en ondergetekende) en Hinke vertrokken we zaterdagmiddag al naar het zuiden.
Na het hotel te hebben geïnspecteerd en de daarbij horende papegaai te hebben getriggerd tot het zeggen van hallo, zijn we op de fiets gestapt om het eerste gedeelte van het parcours te verkennen. In de eerste ronde stond ons namelijk gelijk de Eyserbosweg te wachten. Maar dit niet alleen, niets is daar vlak namelijk. Na anderhalf uur hadden we genoeg verkend, we wilden de benen natuurlijk niet onnodig moe maken. Uiteraard zijn we daarna lekker uit eten geweest.
Hinke beloofde ons een ijsje voor de volgende dag, als we tenminste op het podium zouden gaan 'staan'.

De volgende ochtend werd het team uitgebreid met de komst van Dennis. Na een ontspannen ochtend, zonder lange autorit maar met chillen op het bed, stonden we te trappelen om te starten (want 5x de Cauberg in het vooruitzicht is niet niets!). De neutralisatie was bergop, uiteraard. Helaas zakte Sanne hier helemaal door het peloton, om vervolgens in de achtervolging te moeten. Marieke en ik kwakten al binnen 5 km op het asfalt. Gelukkig zonder gevolgen, maar met tijdverlies uiteraard. Ook achtervolgen dus! Na een tijdje kwamen de twee naamgenoten elkaar tegen waarna de een voor de ander nog van betekenis kon zijn. Ik hervond uiteindelijk de aansluiting met een groepje, met daarin Silke. Marieke kwam nog meer pech tegen in de vorm van een klapband (pang!) en werd ook nog eens verkeerd gestuurd. Silke en ik werden uiteindelijk na 50 km uit koers gehaald. Overigens onterecht, want onze achterstand was minder dan de 6 minuten die waren toegestaan. Jammer, want we konden het peloton zien! De anderen waren helaas toen al gesneuveld in het de hel van Limburg.

Gelukkig was het een heel gezellig weekend en gaan we vol goede moed op weg naar de Holland Ladies Tour met daarin een soortgelijke slot-etappe.