Door Judith V.

Nederlands Club Kampioenschap

Ondanks alle voornemens werd er uiteindelijk maar één keer gezamenlijk getraind voor de afsluiter van het jaar; het Nederlands Club Kampioenschap in Hoogezand.
Maar de keer dat we trainden, was gelijk dik in orde. Onder begeleiding van zowel Frans als Hinke, werd het treintje bepaald in de polders van Flevoland. Wind is immers wind! De 4 rensters die zich hiermee selecteerden voor de definitieve ploeg waren Rixt, Kim, Marieke en ik.
De weervoorspellingen waren helaas voor 3 oktober niet al te best... storm! Maar liefst windkracht 5-7 werd voorspeld. We hadden een beetje een déjà-vu van Blauwe Stad. Echter de lust voor het podium werd er niet minder om, want dat was ons doel (na een 4e plek van vorig jaar); podium.
En het leek haalbaar, zo lekker als we reden bij de training. Echter de realiteit bleek anders; Marieke had haar dag niet (of was met haar gedachte reeds bij het baanwielrennen...) en waren we té vroeg kwijt. Ondanks het flitsende begin, was dit toch een beetje een domper om binnen een kwartier al met z’n drieën te zitten. Dat betekende immers dat we ook met dit drietal moesten finishen, lekke banden en pech konden roet in het eten gooien om überhaupt te finishen. Maar dat deden we wel. De trein met drie wagonnetjes draaide perfect en bood weerstand tegen de wind die ons soms letterlijk van de fiets smeet.
Uiteindelijk finishten we als zesde, waar we gezien de omstandigheden tevreden mee waren. Marieke baalde uiteraard enorm en had wel even wat tijd nodig om boven op de teleurstelling te komen. Maar uiteindelijk werd er door een mooi groepje feest gevierd in de stad Groningen. Want dat is toch wel de afsluiter van het wielerjaar; feesten in de kroeg. En dat deden we!