Door Juliëtte Ronde van Noordhorn 16 mei 2009 Nadat Judith op vrijdagavond de tijdrit van Bornerbroek op haar naam schreef stonden we zaterdag met een vijftal rensters van de Peoples Trust-formatie aan het vertrek in het Groningse Noordhorn. Bij de start begon het een beetje te motregenen waardoor bij mijzelf de vraag ontstond wat me in hemelsnaam had bezield om op zaterdagavond helemaal naar dit Noordelijke pittoreske dorpje te komen om een wedstrijd te rijden. Hoewel Hengelo ook een dorp is (maar eigenlijk ook toch nog wel een beetje stads), is Noordhorn wel bij uitstek nog een echt Nederlands dorp. Een dorpje met molentjes en klinkerstraatjes en sommige inwoners lopen hier ook op klompen. De inwoners van dit dorp waren erg enthousiast tijdens de wedstrijd wat een leuke sfeer teweeg bracht. Judith en ik startten helemaal achteraan, aangezien Visser en Wigbold helemaal achter aan in het alfabet staan. Gelukkig wisten we beide al snel behendig naar voren te komen op het 1200 meter lange rondje. Bij de eerste premiedoorkomst na vijf ronden werd er gespurt. Ik dacht dat er gedemarreerd werd dus ik reed mee, maar na een paar honderd meter bleek ik alleen weg te zijn. Door het goede afstopwerk van mijn ploeggenotes bleef ik weg. Solo reed ik verder in de hoop dat ik snel gezelschap zou krijgen van een aantal ‘medevluchtsters’. Dit duurde echter langer dan verwacht en met nog vijfenveertig ronden te gaan was dit zowel een fysieke als psychologische strijd….. Hoe lang ging ik dit volhouden? Na een tiental ronden wisten veel ‘Noordhornaren’ mijn naam en werd ik van alle kanten aangemoedigd waardoor ik goed kon volhouden. Dertig ronden na de demarrage kreeg ik dan eindelijk gezelschap. Het waren Anna van der Breggen en Danielle Bekkering die zich bij mij aansloten. Gedurende tien ronden werkten we goed samen totdat Van der Breggen vijf ronden voor de finish een demarrage inzette. Ik had hier totaal niet op gerekend en moest mijn twee ‘medevluchtsters’ helaas laten gaan. Uiteindelijk won Danielle Bekkering de sprint van dit duo en kwam ik solo als derde over de finish. Met de leidersprijs en een derde plaats op zak onder aanmoediging van een enthousiast publiek heb ik een mooie koers gereden en ben ik dus zeker niet voor niets helemaal naar Groningen gekomen. Dank aan mijn ploeggenotes die hebben geholpen met afstoppen! Janieke werd 15e, Marieke 18e, Silke 21e en Judith 22e.